Marcel Mooij

Van processen-verbaal naar romans

Mijn ontwikkeling als beginnend auteur

Als iemand mij een paar jaar geleden had verteld dat ik boeken zou gaan schrijven, had ik waarschijnlijk vreemd opgekeken.

Schrijven deed ik vroeger natuurlijk ook, en behoorlijk veel zelfs. Maar dan processen-verbaal, verklaringen, rapportages en onderzoeksdossiers vormden jarenlang een belangrijk onderdeel van mijn werk.

Feiten vastleggen, zorgvuldig formuleren, verbanden leggen en zorgen dat een onderzoek logisch en controleerbaar is. Die manier van denken en schrijven is mij altijd bijgebleven.

De overstap naar het schrijven van fictie bleek dan ook groter dan ik vooraf had verwacht.

Waarom ik begon met schrijven

Mijn eerste stappen als auteur kwamen niet voort uit een langgekoesterde schrijversambitie.

Ik zocht vooral iets wat mij afleiding en rust kon geven. Een bezigheid waarin ik me kon verdiepen en waarmee ik mijn gedachten even ergens anders op kon richten.

Schrijven bleek daar goed bij te passen.

Wat begon als een manier om mijn gedachten te verzetten, groeide langzaam uit tot een hobby waar ik veel plezier en voldoening uit haal.

Het bedenken van een verhaal, het ontwikkelen van personages en het creëren van een eigen fictieve wereld vind ik bijzonder leuk om te doen.

Zo ontstond ook Loenerwold, een fictief dorp op de Veluwe, met zijn eigen inwoners, verenigingen, locaties en geschiedenis. Een omgeving waarin hoofdrechercheur Douwe Rijs en zijn team hun onderzoeken uitvoeren.

Naast afleiding en rust bracht het schrijven mij een nieuwe uitdaging. Iets om naartoe te werken, waarin ik mijn creativiteit kwijt kan en mezelf verder kan ontwikkelen.

En misschien helpt het mij onderweg, zonder dat ik daar bewust naar op zoek was, ook om bepaalde ervaringen een plek te geven.

Moord op Loenerhorst – mijn eerste stappen als schrijver

Mijn eerste boek, Moord op Loenerhorst, verscheen in juli 2026.

Wanneer ik daarop terugkijk, herken ik duidelijk mijn politieachtergrond.

Mijn ervaringen met recherchewerk, mijn aandacht voor details en mijn behoefte om een onderzoek zorgvuldig en geloofwaardig op te bouwen, zijn terug te vinden in de manier waarop Douwe Rijs te werk gaat.

De gebeurtenissen en personages zijn fictief. Het is geen beschrijving van zaken die ik zelf heb onderzocht. Maar mijn professionele achtergrond heeft wel invloed gehad op mijn manier van schrijven.

Achteraf denk ik weleens dat dit eerste boek nog iets wegheeft van een onderzoeksdossier waarin een roman tot ontwikkeling komt.

Ik was vooral bezig met het opbouwen van een kloppend onderzoek. Hoe breng je aanwijzingen samen? Hoe bouw je een verdenking op? En hoe zorg je dat de uiteindelijke oplossing logisch voortkomt uit de feiten?

Het schrijven van dat eerste boek was voor mij een leerzame ervaring en het begin van de Douwe Rijs-serie.

Het Laatste Akkoord – meer aandacht voor het verhaal

In augustus 2026 verscheen mijn tweede boek, Het Laatste Akkoord.

Tijdens het schrijven merkte ik dat ik steeds bewuster ging nadenken over wat een detective tot een goed verhaal maakt.

Een geloofwaardig rechercheonderzoek blijft belangrijk, maar een roman vraagt meer dan alleen feiten, verklaringen en een sluitende oplossing.

De mensen achter het onderzoek verdienen minstens zoveel aandacht. Hun onderlinge verhoudingen, emoties, persoonlijke belangen en de gevolgen van gebeurtenissen uit het verleden.

Bij Het Laatste Akkoord probeerde ik daarom meer aandacht te besteden aan sfeer, karakterontwikkeling en de opbouw van scènes.

Ik begon steeds beter te begrijpen dat je als schrijver niet alles hoeft uit te leggen. Soms kan een gesprek, een kleine handeling of juist iets wat niet wordt gezegd, meer betekenis hebben dan een uitgebreide beschrijving.

De rechercheur in mij bleef aanwezig, maar ik begon steeds meer vanuit het perspectief van een romanschrijver te denken.

Kerststilte in Loenerwold – een volgende stap

Met mijn derde boek, Kerststilte in Loenerwold, heb ik voor mijn gevoel opnieuw een stap gezet.

Het rechercheonderzoek blijft een belangrijk onderdeel van het verhaal. Dat past bij mijn achtergrond en bij het soort detectives dat ik graag schrijf.

Tegelijkertijd probeer ik steeds meer aandacht te besteden aan de menselijke kant van gebeurtenissen.

Aan herinneringen, twijfels, familieverhoudingen, persoonlijke keuzes en de gevolgen daarvan. Aan mensen die soms jarenlang met een bepaalde gebeurtenis blijven rondlopen.

Ik probeer de personages meer ruimte te geven en de lezer niet voortdurend bij de hand te nemen.

Voor mijn gevoel is Kerststilte in Loenerwold daardoor mijn meest romanmatige boek tot nu toe.

Of lezers dat ook zo ervaren, vind ik natuurlijk interessant om te horen.

Nog volop in ontwikkeling

Ik beschouw mezelf nog altijd als een beginnend auteur.

Hoewel ik inmiddels drie boeken heb geschreven, besef ik dat ik nog veel kan leren. Over spanningsopbouw, personages, natuurlijke dialogen en vooral over het vertellen van een verhaal dat de lezer van begin tot eind weet vast te houden.

Met ieder boek probeer ik daarin een stap vooruit te zetten.

Ook de reacties van lezers zijn daarbij waardevol. Positieve recensies zijn natuurlijk prettig, maar opbouwende opmerkingen helpen mij eveneens om kritisch naar mijn eigen werk te blijven kijken.

Als zelfstandig publicerend auteur komt er bovendien meer bij kijken dan alleen schrijven. Van het ontwikkelen van een verhaal tot de vormgeving, publicatie en het onder de aandacht brengen van de boeken.

Ook daarin leer ik voortdurend bij.

Wanneer ik naar mijn eerste drie boeken kijk, zie ik daarom niet alleen drie verschillende onderzoeken van Douwe Rijs, maar ook mijn eigen ontwikkeling als schrijver.

Wat begon als een zoektocht naar afleiding en rust, is inmiddels uitgegroeid tot een nieuwe passie.

Waar die ontwikkeling uiteindelijk toe leidt, weet ik niet. Voorlopig beleef ik vooral veel plezier aan het schrijven en hoop ik nog verschillende verhalen aan de Douwe Rijs-serie toe te voegen.

Aan iedereen die mijn boeken leest, een recensie achterlaat of mij op een andere manier aanmoedigt: hartelijk dank. Die betrokkenheid waardeer ik enorm.

Marcel Mooij
Auteur van de Douwe Rijs-serie